خانواده هم بیمار می‌شود؛ خستگی، بی‌اعتمادی و دعوای خانه، خودش بازگشت به مصرف را نزدیک‌تر می‌کند.
روایت خانواده‌هایی که با اعتیاد زندگی کرده‌اند تکرار یک الگو است: شرم اجتماعی، خشونت در وقت خماری، و فشار مالی. پژوهش کیفی با افراد در حال ترک هم نشان داده انتظارشان از خانه، حمایت عاطفی است نه تحقیر. جلسهٔ خانواده همین فاصله را قابل حرف‌زدن می‌کند.
در کلینیک دی خانواده را مقصر یا ناجی مطلق نمی‌دانیم. نقش جلسه این است که قاعدهٔ خانه روشن شود: چه کمکی درمان است و چه کمکی بیماری را تغذیه می‌کند.
