روان‌تنی
روان‌تنی یعنی رنج روانی که در بدن نشسته؛ درد و تپش واقعی است، حتی اگر آزمایش اول چیزی نشان ندهد. سردرد، دل‌درد، تنگی نفس و خستگی مزمن می‌تواند با اضطراب و افسردگی گره بخورد. بیمار چند پزشک را گشته و شنیده «چیزی‌تان نیست» و این جمله خودش بیماری را بدتر کرده. مسکن و قرص خواب، اگر بی‌برنامه مصرف شوند، وابستگی تازه‌ای می‌سازند. در کلینیک دی بدن را انکار نمی‌کنیم و روان را هم به طب جسمانی پاس نمی‌دهیم. ارزیابی مشترک مشخص می‌کند درد به درمان روانی نیاز دارد، به پیگیری طبی، یا به هر دو.
انواع
نام‌ها از DSM-5-TR است. کاپلان و سادوک همین گروه‌ها را در فصل‌های بالینی شرح می‌دهد. این فهرست جای مصاحبه و تشخیص پزشک نیست.
اصطلاح روان‌تنی در درسنامه‌ها مانده است. نام رسمی این فصل در DSM-5-TR «اختلال علامت جسمانی و اختلال‌های مرتبط» است.
اختلال علامت جسمانی
یک یا چند علامت جسمی که زندگی را مختل می‌کند، همراه با فکر، احساس یا رفتار بیش از حد دربارهٔ همان علامت.
اختلال اضطراب بیماری
اشتغال ذهنی با داشتن یا گرفتن یک بیماری جدی، با علائم جسمی اندک یا بدون علامت. با نگرانی معمولی دربارهٔ سلامت فرق دارد.
اختلال تبدیل
علامت عصبی کارکردی، مثل ضعف، تشنج‌مانند یا اختلال حس، که با بیماری عصبی ساختاری توضیح داده نمی‌شود.
عوامل روان‌شناختی مؤثر بر بیماری طبی
یک عامل روانی یا رفتاری که سیر یک بیماری جسمی موجود را بدتر می‌کند، مثل کنار گذاشتن درمان یا تشدید علائم.
اختلال ساختگی
جعل یا تولید عمدی نشانه، بدون منفعت بیرونی روشن مثل غرامت. می‌تواند دربارهٔ خود فرد یا دیگری باشد.